… czyli w skrócie czeko-śliwka. Zwykle nie robię przetworów owocowych, głownie dlatego, że ich prawie nie jadam. Wyjątek robię dla czeko-śliwki, zwanej również pieszczotliwie nutellą śliwkową.  Idealna na kanapki, do placków i naleśników, lub… do wyjadania prosto ze słoiczka, jak na prawdziwą nutellę przystało 🙂

Przygotowanie tych powideł zawsze wymaga ode mnie dużej siły woli – gdybym się nie pilnowała, połowa zniknęłaby prosto z rondla 🙂 Pierwsza porcja powideł, którą przygotowałam pod koniec sierpnia już praktycznie zniknęła. Przełom września i października to ostatni dzwonek na przygotowanie powideł śliwkowych, zatem do dzieła!